Historia i życie parafii

Po II Wojnie Światowej

wtorek, 28-03-2023 | dodał: Administrator

Część ta przedstawia sylwetki duszpasterzy pracujących w naszej parafii w okresie od II Wojny Światowej do roku 2000. Poza nazwiskami i altami pracy przedstawiamy też życiorysy tych proboszczów naszej parafii, którzy już zakończyli ziemską pielgrzymkę.

Sylwetki zmarłych proboszczów Parafii Lipowiec

Ks. Adam Franciszek Niebrzydowski. Urodził się 25 grudnia 1887 r. w parafii Jedwabne, w dawnej diecezji sejneńskiej, jako syn Pawła i Matyldy Wędołowskiej. Zmarł 11 kwietnia 1974 r. w Mławie, pochowany jest w rodzinnym grobowcu w Jedwabnem.

Święcenia kapłańskie przyjął 23 czerwca 1912 r. w Płocku. Pracę rozpoczął jako wikariusz w Pułtusku, a następnie pracował w Ostrołęce, Skępem i Raciążem. Potem jako proboszcz w Dziektarzewie, Koziczynku a od lipca 1946 r. w Lipowcu Kościelnym, gdzie pozostał do emerytury. W momencie objęcia urzędu (1946 rok) uporządkował teren oraz kościół aby mogły spełniać swoje zadania. W 1947 roku pobudowano parkan wokół kościoła, a rok później odrestaurowano elewację kościoła. Największe przemiany w kościele nastąpiły w latach 50-tych. W 1953 r. wymieniono miech w organach oraz rozpoczęto remont zakrystii. Przeniesiono ją na obecne miejsce, zlikwidowano jedne wejście boczne, a w zakrystii zbudowano szafę na szaty liturgiczne. Dokonano też malowania plebanii i kościoła na zewnątrz. W latach 1952 – 1958 przeprowadzono generalny remont wnętrza kościoła. Wymieniono sufit oraz przebudowano ołtarze. W tym czasie zniknął jeden z ołtarzy bocznych, a w pozostałych dokonano wymiany drewna. Wtedy także położono nową drewnianą podłogę. Zaczęto też malowanie kościoła. Gdy elektryfikowano wieś, podłączono do linii elektrycznej także plebanię oraz kościół (1959 r.). Wtedy też wyremontowano parkan i dokończono malowania kościoła. W między czasie przełożono blachę na kościele i wyremontowano plebanię dodając do niej część dla wikariusza oraz kuchnię. Całość została uroczyście poświęcona przez ówczesnego Sufragana Płockiego Biskupa Piotra Dudźca.   

Lata 60-te to remont tzw. wikariatu (budynek ten rozebrano w latach 80-tych, a na jego miejscu znajduje się parking) na potrzeby katechizacji, ze względu na wyrzucenie przez komunistów religii ze szkół. Uporządkowano też teren cmentarzy przy kościele i grzebalnego, oraz wyremontowano istniejący mur od strony północnej i zachodniej. Koniec lat 60-tych to ponowny remont dachu plebanii oraz elewacji kaplicy cmentarnej. Na początku lat 70-tych ks. Niebrzydowski wraz z parafianami dokonał oczyszczenia cmentarza grzebalnego z krzaków i części drzew.

Ks. Edward Józef Mikołajczyk. Urodził się 17 września 1927 r. w Popłacinie w Parafii Płock – Radziwie, jako syn Bolesława i Marty Owsik. Zmarł 1 stycznia 1985 r. w Lipowcu, pochowany na cmentarzu w Radziwiu. Wyświęcony na kapłana 11 października 1955 r. w Płocku. Pracował w kilku parafiach jako wikariusz. Pierwszą placówką była parafia w Pokrzywnicy, a następnie pracował w Bonisławiu. W maju 1973 r. otrzymał parafię w Lipowcu, gdzie pracował do końca swego życia.

W czasie pobytu w Lipowcu dokonał renowacji kościoła oraz domów parafialnych. rozpoczął prace od wymiany rynien i dachu na prezbiterium. W roku 1974 położono także nowe tynki na kościele. Rok później położony został chodnik procesyjny wokół kościoła, oraz skanalizowano plebanię i wymieniono na niej dach. W roku 1976 odnowiono i pozłocono ołtarze i stacje drogi krzyżowej, a także wymalowany został prawie cały kościół w środku. Dokonał tego artysta malarz Henryk Domurat z Poznania. Na początku lat 80-tych (1982 - 1984) została wybudowana nowa plebania, gdyż stara, mimo remontów popadała w ruinę. Rok 1984 to czas kolejnych przekształceń. Zbudowano odwodnienie cmentarza przykościelnego, wstawiono nowe rynny. Także na cmentarzu grzebalnym dużo się działo: doprowadzono wodę, wyremontowano ogrodzenie i odnowiona została kaplica. Rok później doświetlono prezbiterium, zakupiono szafę pancerną, wymieniono około 200 piszczałek w organach oraz założono elektryczne miechy do organ. Wyremontowany został też prospekt organowy. Poza tym założono nagłośnienie i ogrzewanie w kościele. Wymienione zostały także kinkiety boczne. Poza tym w czynie społecznym oczyszczono teren wokół plebani i ogrodzono część terenu. Wielkim wydarzeniem było założenie w 1986 roku czterech witraży  w prezbiterium. Trzy z nich ufundowały wioski: Dobra Wola, Kęczewo i Rumoka, czwarty ufundowano w funduszy parafii. W 1986 roku rozpoczęto osuszanie kościoła, wyremontowano sygnaturkę i założono ogromnienie kościoła. 1 lutego 1984 r. ks. przeszedł na emeryturę i zamieszkał w parafii.

Ks. Lucjan Rawa. Urodził się 22 kwietnia 1935 roku we wsi Chojnowo w parafii Gąsewo, jako syn Adolfa i Janiny Rekosz. Miał siedmioro rodzeństwa. Uczył się w Rawach, a potem w Gąsewie. W 1950 r. rozpoczął naukę w Niższym Seminarium Duchownym uwieńczone świadectwem dojrzałości w roku 1954. Następnie wstąpił do Seminarium Duchownego w Płocku. Święcenia otrzymał 19 czerwca 1960 roku z rąk bpa Tadeusza Zakrzewskiego.

Jako neoprezbiter rozpoczął pracę w Mławie, a następnie pracował w Długosiodle, Gołyminie, Rypinie i w Płocku w kościele św. Dominika. W 1973 r. objął probostwo w Bulkowie i Pilichowie, gdzie budował nowy kościół oraz plebanie. Prace zakończono w 1975 roku. Od 1978 roku był proboszczem i dziekanem w Bielsku, a rok później otrzymał godność kanonika. W Bielsku wyremontował kościół. 3 maja 1982 r. został proboszczem nowej parafii w Ciechanowie pw. Św. Piotra i Pawła. Ze względu na stan zdrowia przeniósł się do Lipowca w 1984 r, gdzie pracował sześć lat. W roku 1990 przeszedł na parafię w Staroźrebach, gdzie pracował do roku 2009, kiedy to przeszedł na emeryturę. Zamieszkał w Domu księży Emerytów. Zmarł 12 kwietnia 2010 r w szpitalu w Płocku. Pochowany został w rodzinnej parafii w Gąsewie.

W swojej pracy proboszczowskiej w głównej mierze zajmował się remontami parafialnych budynków. Będąc w Lipowcu Kościelnym rozpoczął prace od odwodnienia cmentarza przykościelnego i wstawienia nowych rynien wokół kościoła. Następnie, dzięki pomocy parafian, doprowadzono wodę na cmentarz grzebalny, a także wyremontowano ogrodzenie i odnowiona została kaplica cmentarna. Następnie w roku 1985 doświetlono prezbiterium, zakupiono szafę pancerną, wymieniono około 200 piszczałek w organach oraz założono elektryczne miechy do organ. Wyremontowany został też prospekt organowy. Poza tym założono nagłośnienie i ogrzewanie w kościele. Wymienione zostały także kinkiety boczne. Poza tym w czynie społecznym oczyszczono teren wokół plebani i ogrodzono część terenu.

Wielkim wydarzeniem było założenie w 1986 roku czterech witraży  w prezbiterium. Trzy z nich ufundowały wioski: Dobra Wola, Kęczewo i Rumoka, czwarty ufundowano w funduszy parafii. W tym samym roku rozpoczęto osuszanie kościoła, wyremontowano sygnaturkę i założono ogromnienie kościoła.